سوالی دارید؟ پشتیبانی سایت در تلگرام

خانه / ویتامین ها و مواد معدنی / پانگامیک اسید یا پانگامات، B15, ویتامین B15

پانگامیک اسید یا پانگامات، B15, ویتامین B15

پانگامیک اسید یا پانگامات که درست یا غلط ویتامین B15 نیز خوانده می شود برای اولین بار توسط  Ernst T. Krebs, Sr و پسرش  Ernst T. Krebs, Jr بعنوان ترکیب دارویی معرفی شد. 

 

با این که آن را ویتامین B15 می نامند اما در حقیقت آن یک ویتامین واقعی نمی باشد. (مانند ویتامین B17). چرا که تا به حال ضروری بودن وجود این ماده در غذا برای بدن به اثبات نشده و نیز هیچ بیماری یا نقصی که بر اثر کمبود این ماده بوجود امده باشد، نیز گزارش نشده است. (می دانیم که کمبود ویتامینهای واقعی منجر به بیماری یا شرایط آنرمال در بدن میشود مانند کمبود ویتامین B12 که منجر به کمخونی می شود و …)

این ماده در دو دهه اخیر توسط FDA از بازار جمع آوری شده اما  FDA اعلام کرده که در حال مانیتورینگ سودمندی و عوارض و … این ماده هستند.

بطورکلی شواهد علمی دقیقی بر پایه مطالعات اصولی دال بر سودمندی این ماده شیمیایی در درمان یا جلوگیری از بیماریها و یا ارزش غذایی آن وجود ندارد اما مطالعات محدود و جسته و گریخته ای و نظرات تنی چند از متخصصین بر این مبنا است که این ماده می تواند سودمند باشد.

از لحاظ ترکیب شیمیایی محصولات پانگومیت به یک صورت عرضه نشده و تفاوتهایی در فرمولاسیون و نوع ترکیب آنها وجود دارد و حتی املاح مختلفی از آن نیز وارد بازار شده است. فرمول شیمیایی پانگامیک اسید  بصورت C10H19NO8 با جرم مولکولی ۲۸۱٫۲۶ g/mol است که فرمول گسترده آن در شکل زیر آمده است. (بحثهای شیمیایی و ساختاری آن از حوصله این بحث خارج بوده و در صورت نیاز در تالارهای گفتگوی داروسازان در تالار تخصصی شیمی دارویی بحث خواهد شد.)

 

ساختمان شیمیایی پانگامیک اسید

ملاحظات درمانی و فیزیولوژیکی:

با این که این ترکیب شیمیایی بعنوان یک ماده محرک و مکمل در ورزش و بخصوص توسط دانشمندان علم ورزشی روسی مورد مطالعه و ارزیابی قرار گرفته اما شواهد قوی از آن بدست نیامده و اصولا در آمریکا مورد توجه واقع نشده است.

علیرغم ملاحظات و مخاطرات احتمالی آن مصرف آن در موارد زیر توصیه شده که باز تاکید بر این است که این موارد فاقد مدارک و استنادات علمی قوی هستند:

  • افزایش استقامت ورزشی
  • درمان آسم و بیماریهای وابسته یا مشابه
  • بیماریهای پوستی نظیر اگزما
  • دردهای عضلانی و استخوانی
  • انواع سرطان
  • آرتریت و آرتروز
  • سم زدایی بدن
  • افزایش اکسیژن رسانی به قلب و مغز و سایر ارگانهای حیاتی
  • درمان الکلیسم و از بین بردن حالتهای خماری ان
  • سرگیجه
  • مقابله با  اثرات آلودگی هوای شهرها
  • کاهش کلسترول خون
  • اتیسم
  • ضایعات کوچک مغزی در کودکان
  • بیماریهای کبدی
  •  و ووووووووووو ….

اما آیا واقعا موارد فوق را می توان به عنوان اندیکاسیونهای این ماده دانست فعلا جواب نه است تا ببینیم مطالعات دقیقتر علمی در آینده چه اطلاعاتی از این ماده بدست خواهد داد.

 

مکانیسم عمل پانگامیک اسید:

متاسفانه مطالعات دقیق و استاندارد در مورد مکانیسم عمل این ماده انجام نشده است اما موارد زیر برای مکانیسم عمل این ماده در بدن پیشنهاد شده است:

  • کمک به ساخت آمینو اسید مخصوصی به نام متیونین methionine که نقش مهمی در اکسیداسیون سلولی گلوکز دارد.
  • عمل به عنوان ماده آنتی اکسیدان مانند ویتامین E
  • تحریک ملایم سیستم آندوکرین و عصبی

منابع :

این ماده اولین بار از دانه زردآلو استخراج شد ه است همراه با ماده ای به نام laetrile که ویتامین B17 نامیده می شود.

 

پانگامیک اسید در غلات و دانه ها مانند برنج قهوه ای، تخم کدو تنبل و آفتابگردان، مخمر آبجو و … به وفور یافت می گردد.

عوارض سوء:

در کل پانگامیک اسید بعنوان یک ماده مضر شناخته می شود  و فروش این ماده در آمریکا ممنوع است (این لینک را ببینید: Pangamic acid side effects) برخی از مواد بکار رفته در فورمولاسیون این ماده بعنوان کارسینوژن شناخته شده اند و خود پانگامیک اسید باعث ایجاد سنگ کلیه می گردد.

هشدار:

مصرف این ماده در دوران حاملگی و شیردهی، در نوزادان ناررس، در بیماران کلوی ممنوع است و تداخلالت گسترده این ماده با داروها باعث می شود که قبل مصرف این ماده حتما با داروساز خود مشورت نمایید (به عنوان مثال تداخل اثر با دیگوکسین، دیورتیکها، کلسیم کانال بلاکرها و تیوریدازین و … از شناخته شده ترین این تداخلات هستند.)

درباره ی داود طاوسی

مربی و تئورسین بدنسازی مشاور تغذیه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *