سوالی دارید؟ پشتیبانی سایت در تلگرام

خانه / مقالات / نقش پروتین سویا در چاقی، ایا پروتین سویا باعث چاقی میشود؟

نقش پروتین سویا در چاقی، ایا پروتین سویا باعث چاقی میشود؟

سویا چاقی سویا کاهش وزن أیا سویا باعث چاقی میشود نقش پروتئین سویا در چاقی

مانوئل ت. ولاسکو و سام جف بتهنا

 

پروتئین سویا یکی از اجزای مهم سویا می باشد و منبع فراوانی از پروتئین غذایی را فراهم می کند.در میان پروتئین های رژیمی، پروتئین سویا پروتئین کامل در نظر گرفته می شود که حاوی مقادیر زیادی از تمام اسید آمینه های ضروری و همچنین چندین ماده مغذی دیگر با ارزش غذایی است که تقریبا معادل پروتئین حیوانی با ارزش بیولوژیکی بالا است. پروتئین سویا در میان پروتئین های گیاهی منحصر به فرد است؛ زیرا با ایزوفلاون ها همراه است، گروهی از ترکیبات با ویژگی های مختلف بیولوژیکی که برای سلامت انسان مفید  میباشد. مطالعات در حال افزایش که نشان می دهد پروتئین سویا و ایزوفلاون ها در چاقی نقش مهمی دارند.مطالعات مختلف مداخلات تغذیه ای در حیوانات و انسان ها نشان می دهد که مصرف پروتئین سویا موجب کاهش وزن و وزن بدن می شود، علاوه بر کاهش کلسترول و تری گلیسیرید پلاسما.در مدل های حیوانی چاقی، مصرف پروتئین سویا باعث کاهش یا کاهش تجمع چربی بدن می شود و مقاومت به انسولین را بهبود می بخشد، نشانه چاقی انسان است. در افراد چاق، پروتئین سویا نیز باعث کاهش وزن بدن و توده چربی بدن می شود علاوه بر کاهش چربی های پلاسما. چندین مکانیسم بالقوه ای که پروتئین سویا باعث بهبود مقاومت به انسولین می شود و چربی های پایین و چربی های بدن کاهش می یابد، شامل طیف گسترده ای از فعالیت های بیوشیمیایی و مولکولی است که به طور مطلوب متابولیسم اسید های چرب و هوموستازیس کلسترول را تحت تاثیر قرار می دهد. همچنین در مورد اثرات بیولوژیکی برخی از مواد پروتئین سویا، به ویژه کونگلیسینین، سویاازاپنین ها، فسفولیپید ها و ایزوفلاون ها که مربوط به چاقی هستند نیز مورد بحث قرار گرفته است. علاوه بر این، پتانسیل پروتئین سویا در ایجاد آلرژی غذایی در انسان به طور خلاصه مورد بحث قرار می گیرد.

 

کليدواژگان: پروتئين سويا، چاقي، مطالعات انساني، مطالعات حيواني، مکانيزم، آلرژي پروتئين سويا
نقش پروتین سویا در چاقی، ایا پروتین سویا باعث چاقی میشود؟

۱٫ معرفی

چاقی به یک اپیدمی جهانی تبدیل شده است و شیوع آن در جمعیت های مختلف و در همه گروه های سنی ۱ تا ۴ به سرعت در حال افزایش است.چاقی یک چالش عمده سلامت عمومی است، زیرا پیش بینی مستمر و مستقل مرگ و میر ناشی از آن ۵ ، ۶ است . علاوه بر این، اغلب با سایر عوامل خطر بیماری قلبی عروقی، یعنی دیابت، دیسپلپیدمی و فشار خون بالا همراه است، که بیشتر به بار بیماری های قلبی عروقی افزوده می شود. افزایش چشمگیر در بروز اضافه وزن و چاقی در چند دهه گذشته به بخشی از تغییر در عادات رژیم غذایی و شیوه زندگی، از قبیل رژیم های سریع در حال تغییر، افزایش دسترسی به مواد غذایی با انرژی بالا و کاهش فعالیت فیزیکی افراد در هر دو توسعه یافته است و کشورهای در حال توسعه ۷ .

چاقی یک اختلال متابولیکی پیچیده است که تصور می شود ناشی از عدم تعادل مصرف انرژی و هزینه انرژی است که منجر به انباشت بیش از حد چربی در بافت ها و اندام های مختلف می شود. توسعه چاقی همراه با هیپرانسولینمی، مقاومت به انسولین و اختلالات متابولیسم لیپید است. مقاومت به انسولین بیشترین اختلال اساسی در چاقی انسان محسوب می شود و تحت تاثیر عوامل ژنتیکی و محیطی قرار می گیرد و به ویژه تغییرات در رژیم غذایی و فعالیت بدنی ۸ ، ۹. اختلالات لیپیدی مرتبط با چاقی شامل افزایش تولید کلی لیپیدها با غلظت بالای اسیدهای چرب، تریاسیل گلیسیرین و لیپوپروتئین های کم چگالی (LDL) و همچنین لیپوپروتئین های با چگالی کم (VLDL) می باشد. مصرف بیش از حد قند به ویژه در شکل شربت ذرت حاوی قند بالا و حاوی کولا ذرت بالا باعث تشکیل و رسوب لیپیدها در بافت های مختلف چربی می شود. افزایش غلظت پلاسما اسید های چرب آزاد (FFA) نقش کلیدی در کمک به توسعه مقاومت به انسولین در چاقی و دیابت نوع ۲ ۱۰ دارد . علاوه بر این، شواهدی وجود دارد که نشان می دهد انباشت چربی های اضافی و FFA ها در بافت های غیر چربی مانند کبد، قلب، عضلات اسکلتی، کلیه ها و عروق خونی ممکن است عملکرد آنها را مختل کند و به اختلال عملکرد سلولی یا مرگ سلولی کمک کند. یک پدیده شناخته شده به عنوان lipotoxicity ۱۱  ۱۳ .استراتژی های پیشگیرانه یا درمانی برای کنترل چاقی باید این ناهنجاری ها را هدف قرار دهد.تعدادی از رژیم های غذایی که برای کنترل وزن بیش از حد و دیس لپیدمی طراحی شده اند بر روی دستکاری مقدار انرژی و مصرف انرژی چربی و میزان مصرف چربی تمرکز کرده اند. در سال های اخیر افزایش توجه به نقش مصرف پروتئین غذایی در مدیریت چاقی تغییر کرده است.

۲٫ پروتئین غذایی و تاثیر آن بر مصرف غذا و وزن بدن

مصرف غذاهای حاوی پروتئین بالا برای سرکوب اشتها و مصرف غذا در انسان شناخته شده است۱۴ . در میان سه ماده مغذی (کربوهیدرات، چربی و پروتئین)، پروتئین اثر مهلک بیشتری بر مصرف غذا دارد. علاوه بر این نشان داده شده است که پروتئین غذایی دارای اثرات مضر و ترموژنیک بالاتر و کاهش وزن بیشتر نسبت به کربوهیدراتهای۱۵ تا ۱۷ است . در یک مطالعه تصادفی در افراد دارای اضافه وزن و چاق، مصرف پروتئین بالا (۲۵٪ از کل انرژی) در رژیم های کاهش چربی ad libitum برای ۶ ماه باعث کاهش وزن و کاهش چربی بدن شد، در مقایسه با مصرف کربوهیدرات بالا (۱۲٪ از کل انرژی) ۱۵ . این اثرات با تغییرات در مصرف چربی ارتباط نداشتند، زیرا میزان چربی در رژیم غذایی (۳۰٪ کل انرژی) در طول مداخله ثابت نگه داشته شد. به طور مشابه، در یک مطالعه ۴ هفته ای مداخله ای بر روی افراد مبتلا به هیپرانسولینمی چاق مردانه، یک رژیم حاوی پروتئین هیپوفرومتیک با پروتئین بالا (۴۵٪ پروتئین، ۲۵٪ کربوهیدرات و ۳۰٪ چربی) باعث کاهش وزن بیشتر و مصرف انرژی در حالت استراحت شد. رژیم هیپوآرژیک کربوهیدرات (۱۲٪ پروتئین، ۲۵٪ کربوهیدرات و ۳۰٪ چربی) ۱۶. در یک آزمایش اخیر ۱۲ هفته ای که در افراد بالغ سالم انجام شد، افزایش میزان پروتئین غذا از ۱۵ تا ۳۰ درصد انرژی کل، در حالی که حفظ مقدار کربوهیدرات (۵۰ درصد کل مصرف روزانه کالری) در رژیم غذایی، موجب زیان های پایدار شد در وزن و چربی بدن ۱۷ . اثرات مطلوب بر ترکیب بدن در این مطالعه به نظر می رسد به دلیل کاهش پایدار اشتها و مصرف کالری ad libitum ناشی از مصرف زیاد پروتئین است. اخیرا، Batterham و همکاران بررسی اثرات پروتئین غذایی بر تنش و پاسخ هورمون های روده، به ویژه پپتید هورمون روده YY (PYY)، بازدارنده شناخته شده غذا در انسان و جوندگان ۱۸ است .این محققان نشان داد که مصرف زیاد پروتئین موجب افزایش سطح PYY در پلاسما و سمیت در افراد چاق و طبیعی می شود. علاوه بر این، در مطالعات موشهای Null چربی چاقی، که به طور انتخابی مقاوم به اثر بخار و کاهش وزن پروتئین بودند، استفاده بی رویه از PYY در این حیوانات چاقی خود را تغییر داد. این یافته ها حاکی از آن است که تعدیل کننده انتشار عوامل سدیم درون زا مانند درمان PYY نقش مهمی در میانجیگری اثرات سوبستر پروتئین غذایی دارد.

منبع یا نوع پروتئین غذایی نیز به اثبات رسیده است که بر میزان سوء مصرف غذا و مصرف انرژی و همچنین حساسیت انسولین ۱۹ تا ۲۲ تأثیر می گذارد. هورلی و همکاران ۱۹ بررسی اثرات متابولیکی پروتئین و منبع کربوهیدرات مختلف رژیم غذایی در موش صحرایی. این محققان موشهای Sprague-Dawley مرد را به مدت ۲۸ روز با رژیم های نیمه خالص که در منابع پروتئین و کربوهیدرات، یعنی پروتئین پروتئین سویا (SPI) – ذرت، SPI – ساکارز، پروتئین COD – COD – ساکارز، کازئین (CAS)، ذرت، CAS-ساکارز. موش های تغذیه شده با SPI-ذرت ترش باعث کاهش کل انرژی بدن و افزایش چربی در مقایسه با حیوانات تغذیه شده با ترکیب رژیم غذایی دیگر، CAS دانه ذرت، CAS-ساکارز یا SPI- ساکارز. غلظت گلوکز پلاسما و غلظت انسولین در رژیم غذایی SPI-ذرت به طور معنی داری کمتر از افرادی بود که رژیم CAS-sucrose تغذیه می کردند. اثر کاهش رژیم غذایی SPI-ذرت بر افزایش چربی بدن ممکن است به کاهش مصرف انرژی و غلظت گلوکز خون مرتبط باشد. به طور مشابه، Lavigne و همکاران، اثرات تغذیه انواع مختلف پروتئین غذایی بر میزان تحمل گلوکز و حساسیت به انسولین در موش های صحرایی ۲۰ را ارزیابی کردند . موش های صحرایی نر ویستار به مدت ۲۸ روز با رژیم های غذایی حاوی پروتئین کازئین، پروتئین سوپ یا پروتئین سویا تغذیه شدند. موش های حاوی پروتئین خوراکی پروتئین و پروتئین سویا غلظت گلوکز پلاسمای ناشتا و غلظت انسولین را در مقایسه با حیوانات تغذیه شده با کازئین نشان داد. پس از بارگیری گلوکز داخل وریدی (۱٫۵ میلی لیتر بر کیلوگرم وزن بدن از ۸۵٪ گلوکز در محلول)، موش های حاوی پروتئین خوراکی و پروتئین سویا همچنین در مناطق منفی گلوکز در مقایسه با حیوانات تغذیه شده با کازئین دارای مناطق افزایشی پایین بود، پروتئین سویا باعث تقویت تحمل گلوکز می شود. علاوه بر این، میزان دفع بیشتر گلوکز در موشهای پروتئین خوراکی و پروتئین سویا نسبت به موشهای صحرایی با کازئین مشاهده شد که نشان دهنده بهبود حساسیت به انسولین محیطی است. با این حال، در حالت postprandial، غلظت انسولین پلاسمی پایین مشاهده شده در پروتئین خوراک پروتئین و پروتئین سویا حیوانات ممکن است به علت کاهش انسولین پانکراس و / یا افزایش انسولین کبدی حذف. اخیرا، دیویس و همکاران، اثرات پروتئین کازئین و سویا بر وزن بدن، کلسترول پلاسما و حساسیت انسولین در موش های صحرایی SHHF (+ / cp) مرد نابالغ، یک مدل منحصر به فرد جوندگان است که ویژگی های اولیه شبیه سندرم متابولیک در انسان ها را نشان می دهد ۲۱ . موشهای خوراکی پروتئین سویا (با محتوای کم و یا زیاد ایزوفلاون) به مدت ۳۶ هفته به طور معنی داری کاهش وزن بدن، وزن کبد، کلسترول پلاسما، قند خون ناشتا و انسولین پلاسمی نسبت به موشهای صحرایی با کازئین داشتند.

در یک مطالعه کوتاه مدت در انسان، آندرسن و همکاران نشان داده اند که پروتئین آب پنیر اثر مهاری بر مصرف غذا از پروتئین سویا و آلبومین۲۲ تخم مرغ دارد. این نتایج با نتایج لانگ و همکارانش ۲۳ در مطالعاتشان متفاوت است که اثرات شش پروتئین مختلف (آلبومین تخم مرغ، کازئین، ژلاتین، پروتئین سویا، پروتئین نخود و گلوئید گندم) را در غذای مخلوط بر میزان سیری در سالم مقایسه می کند افراد انسانی در این مطالعه، مصرف غذا و میزان اشباع غذا در روزهای ۸ و ۲۴ ساعت بعد از غذا بررسی شد. این محققان هیچ تفاوتی بین پروتئین های مختلف در میزان اشباع و انرژی ۲۴ ساعته یا مصرف مواد مغذی و یا غلظت گلوکز و انسولین پس از زایمان پیدا نکردند. دلایل این نتایج مخالف روشن نیست.اما ممکن است مربوط به تفاوت در طراحی تجربی، ترکیب مواد مغذی دیگر رژیم غذایی و مدت مداخله در رژیم غذایی باشد. با این حال، وزن شواهد نشان می دهد که مصرف پروتئین های گیاهی، به ویژه پروتئین سویا، ممکن است باعث کاهش مصرف غذا و افزایش میزان ساییدگی و / یا مصرف انرژی شود که می تواند باعث کاهش وزن چربی بدن شود و باعث کاهش وزن شود، اثراتی که ممکن است مفید باشد پیشگیری و درمان چاقی.

۳٫ ترکیب غذای پروتئین سویا

سویا یکی از پرطرفدارترین منابع پروتئین غذایی است. محتوای پروتئین سویا از ۳۶٪ تا ۵۶٪ ۲۴ تا۲۷ است . محتوای پروتئین سویا از مناطق مختلف کمی متفاوت با کسانی است که در جنوب ایالات متحده با غلظت بالای پروتئین خام ۲۴ رشد کرده اند .تفاوت پروتئین خام و ترکیب آمینو اسید سویا در داخل و بین کشورها وجود دارد ۲۵ . پروتئین های غالب در سویا پروتئین ذخیره سازی یعنی ۷S گلوبولین (کونگلیسینین) و ۱۱S گلوبولین (گلیسینین) هستند که تقریبا ۸۰ درصد کل پروتئین ها را تشکیل می دهند ۲۶ . دیگر پروتئین ذخیره سازی ۲S، ۹S و ۱۵S است که در پروتئین سویا بسیار کم هستند. علاوه بر این، سویا نیز حاوی مهار کننده های لکتین و پروتئاز مانند Kuntz و Bowman Burk ۲۷ است .

پروتئین سویا یک پروتئین کامل است که حاوی اکثر اسید آمینه ضروری موجود در پروتئین حیوانی است. ارزش تغذیه ای پروتئین سویا تقریبا معادل پروتئین حیوانی با ارزش بیولوژیکی۲۸ است . به عنوان مثال، پروتئین سویا جدا شده دارای اسید آمینه اسید اصلاح شده هضم پروتئین ۱٫۰، که همان پروتئین کازئین و پروتئین ۲۸ تخم مرغ است. با این حال، پروتئین سویا حاوی نسبت متیونین / گلیسین و لیزین / آرژینین پایین نسبت به کازئین ۲۹ است .

پروتئین سویا نیز با اسیدهای چرب، ساپونین ها، ایزوفلاون ها و فسفولیپید ها همراه است. بر اساس وزن / وزن، اسیدهای چرب شامل بزرگترین گروه از مواد شیمیایی در جدایه پروتئین سویا (SPI) و پس از آن با استفاده از صابون ها و سپس ایزوفلاون ها می باشد. اگر چه فسفولیپید ها در درجه اول در روغن سویا قرار می گیرند، این ترکیبات در مقادیر کم پروتئین سویا وجود دارد. SPI عمدتا شامل لیسفسفلیپید ها می باشد، دو نوع اصلی که لیسفسفاتیدیل شولین و لیسفسفاتیدیلتانولامین ۳۰ هستند . سویاآپونینها یکی از کلاسهای اصلی فیتو شیمیایی موجود در سویا هستند. ساپونین های اولیه موجود در سویا به ترتیب گروه A و گروه B سویاازپونین ها با پیش سازهای آنها یا آگیلکون ها، سویاازاپوژنول ها A و B می باشند. محتوای گروه سدیم سابازاپونین در کل دانه های سویا تقریبا چهار برابر بیشتر از ساپونین های گروه A است. محتوای ساپونین در انواع مختلف سویا از ۱۳-۴۲ میکرو مول در گرم در جوانه و از ۶ تا ۶ میکرو مول در گرم در کودکی ۳۲ تشکیل شده است .

پروتئین سویا در میان پروتئین های گیاهی منحصر به فرد است و تنها پروتئین گیاهی است که حاوی بزرگترین غلظت ایزوفلاون ها است.مقدار ایزوفلاون ها در سویا بسته به نوع سویا، منطقه جغرافیایی کشت و سال های برداشت سویا۳۳ تا ۳۶ متغیر است. علاوه بر این، محتویات ایزوفلاون در محصولات سویا نیز با توجه به تفاوت های روش های پردازش متفاوت است. ۳۴ .سویا و محصولات سویا در دسترس هستند حاوی حدود ۰٫۱-۵ میلی گرم ایزوفلاون / گرم پروتئین؛یک خدمت از غذاهای سنتی سنتی حدودا ۲۵- ۲۵ میلی گرم ایزوفلاون ها را تشکیل می دهد ۳۳ ، ۳۶. محصولات سویا حاوی اکثر لوبیا، مانند سویا بالغ، سویا فست فود، آرد سویا و پروتئین سویا بافت، بالاترین غلظت ایزوفلاون ها، ۵-۱-۵ میلی گرم ایزوفلاون / گرم پروتئین سویا را تشکیل می دهند. پروتئین سویا جداگانه و دیگر محصولات پروتئین سویا مانند توفو و شیر سویا، حدود ۱-۲ میلی گرم پروتئین سویا حاوی ایزوفلاون / گرم را فراهم می کنند. سویا سبز و tempeh منابع متوسطی از ایزوفلاون ها هستند و پروتئین سویا حدود ۳/۰ میلی گرم در گرم می باشند.محصولاتی که از الکل استخراج شده اند مانند پروتئین کنسانتره پروتئین سویا حاوی مقادیر نسبتا پایین تر با مقادیر ≤ ۰٫۳ میلی گرم ایزوفلاون / گرم پروتئین سویا هستند.

۴٫ تأثیر پروتئین سویا در حیوانات و انسان با چاقی

تعدادی از مطالعات در حیوانات و انسان ها نشان می دهد که مصرف پروتئین سویا اثرات مطلوبی بر چاقی و متابولیسم چربی دارد.

مطالعات حیوانی

مطالعات در مورد تاثیر پروتئین سویا در مدل های حیوانی چاقی در جدول ۱ خلاصه شده است . ۱Iritani و همکارانش ۳۷ بررسی اثرات پروتئین سویا بر وزن بدن، غلظت تریاسیل گلیسرول پلاسما و کبد و بیان ژن آنزیم لیپوژنیک در موش های چرب موش های صحرایی ویتار چاقی نشان دادند. موش های چرب Wistar و موش های لاغری آنها به مدت ۳ هفته با غذای کازئین یا پروتئین سویا حاوی چربی هیدروژنه (چربی هیدروژنه ۴٪ به اضافه ۱٪ روغن ذرت) یا روغن ذرت (۵٪) تغذیه شدند. پس از ۳ هفته تغذیه، موش های چرب خوراکی پروتئین سویا وزن کمتری نسبت به خوراکی های کازئین داشتند. به طور مشابه، غلظت ترياکلي گليسرول پلاسما و کبد نيز در موش هاي چرب و لاغر تغذيه شده با پروتئين سويا کمتر از کازئين بود. علاوه بر این، غلظت RNA messenger کبدی و فعالیت آنزیم های لیپوژنیک در موش های صحرایی پروتئین سویا نسبت به کسانی که دارای ماده کازئین هستند، بدون در نظر گرفتن ژنوتیپ یا چربی رژیم غذایی، پایین تر است. با استفاده از همان مدل جوندگان، همان گروهی از محققان اثرات اسید های چرب مختلف و پروتئین های مختلف بر تحمل گلوکز و بیان ژن گیرنده انسولین در موش های چرب نر ویستار ۳۸ را مورد بررسی قرار دادند . در این مطالعه موشهای چاق و زیره بستنی (۸ عدد ساله) با رژیم پروتئین کازئین یا پروتئین سویا حاوی ۹٪ خاکستری نیمه اشباع شده (به اضافه ۱٪ روغن ذرت)، ۱۰٪ روغن ذرت یا ۱۰٪ روغن ماهی برای ۳ wk . در آزمایش های تحمل گلوکز، غلظت انسولین پلاسمای در موش های چاق روغن ذرت یا روغن ماهی به میزان قابل توجهی بالاتر از افرادی بود که به صورت نیمه اشباع گوشت گاو تغذیه می شد، به ویژه در گروه پروتئین سویا. با این حال، غلظت گلوکز پلاسما به طور قابل توجهی توسط پروتئین غذایی یا چربی تاثیر نمی گذارد.غلظت mRNA گیرنده انسولین در بافت های چربی و بافت چربی در موشهای حاوی پروتئین سویا / بخشی از گوشت گاو اشباع شده بیشتر از کسانی بود که از هر ترکیبی از پروتئین / چربی دیگر تغذیه می کردند. بنابراین، پروتئین سویا غذایی به نظر می رسد اثرات ضد چاقی و همچنین ممکن است مقاومت به انسولین را کاهش دهد، اما تنها زمانی که یک رژیم کم اسیدهای چرب غیر اشباع مصرف می شود.

میز 1

اثرات پروتئین سویا در مدل های حیوانی چاقی.

در مطالعه دیگری، Aoyama و همکاران، اثرات رژیم غذایی محدود، کم چربی (۵٪) و پروتئین با پروتئین بالا (۳۵٪) را با پروتئین جداسازی پروتئین سویا (SPI) و هیدرولیزات آن (SPI + H) یا کازئین مقایسه کردند در موشهای صحرایی Sprague-Dawley مرد با تغذیه رژیم های حاوی چربی حاوی ۳۰ درصد چربی و موش های KK زرد چرب ژنتیکی ساخته شده است. آنها نشان دادند که میزان چربی بدن و میزان گلوکز پلاسما در موشهای تغذیه شده با SPI و SPI + H به طور معنی داری کمتر از افرادی است که خوراک کازئین دارند. در موش های صحرایی سطح کلسترول کلسترول با رژیم SPI + H کمتر از رژیم غذایی کازئین بود. این مطالعه نشان می دهد که SPI و SPI + H منبع مناسب پروتئین در رژیم های غذایی محدود برای درمان چاقی هستند. SPI و هیدرولیزات آن نیز کاهش وزن بدن و پد های چربی پرویرنال را نسبت به ایزوله پروتئین پنیر ۴۰ کاهش دادند .

ناگازاوا و همکاران ۴۱ اثرات یک رژیم محدود کالری حاوی پروتئین سویا (SPI) بر ترکیب چربی بدن، سطوح قند خون، چربی و آدیپونکتین و بیان ژن های متابولیسم گلوکز و اسید چرب در موش های چاق KK-A y مردانه را ارزیابی کرد. وزن بدن و وزن بافت چربی ماستنیک، اپیدیدیم و چربی قهوه در موش ها در رژیم غذایی SPI پایین تر بود. کلسترول پلاسما، تری گلیسیرید، FFA و سطح گلوکز نیز توسط رژیم SPI کاهش یافت.میزان چربی بدن و سطح گلوکز پلاسما در موش های صحرایی در رژیم غذایی SPI همچنان پایین تر از رژیم غذایی پروتئین ایساکالوریک کازئین بود. در میان ژن های مربوط به متابولیسم گلوکز و اسید چرب، سطوح mRNA آدیپونکتین در بافت چربی و غلظت پلاسمایی آدیپونکتین در موش های دارای رژیم غذایی با محدودیت کالری افزایش یافته است، اما بین پروتئین سویا و پروتئین های کازئین تفاوت معنی داری وجود ندارد. این محققان نتیجه گرفتند که پروتئین پروتئین سویا سبب کاهش چربی بدن و سطح گلوکز پلاسما نسبت به رژیم پروتئین ایساکالوریک کازئین در موش های چاق می شود.

در مطالعۀ طول عمر موشهای صحرایی چاقی (fa / fa) و لاغر (Fa / Fa)، جانسون و همکاران نشان دادند که آنها تغذیه پروتئین پروتئین سویا ad libitum را از ۴ هفته به طور قابل ملاحظه ای طولانی تر از بقای خود می کنند ۴۲ . علاوه بر این، موش های صحرایی Zucker چاقی با موش های کنترل کم چربی از هیپرپرگیا (با محدودیت ۸-۱۸٪ در مصرف انرژی) جلوگیری می کردند و همچنین افزایش طول عمر حیوانات را در بین حیوانات زن و مرد مشاهده کرد. جالب توجه است، درصد چربی بدن در موش های چاق با محدودیت غذایی متفاوت از آنچه در حیوانات تغذیه ad libitum متفاوت نیست، نشان می دهد که اثر محافظتی پروتئین سویا به طور کامل با چاقی در رابطه نیست.

مطالعات انسانی

تاکنون اطلاعات محدودی در مورد اثرات طولانی مدت پروتئین سویا بر چاقی در انسان وجود دارد (جدول ۲ ). در یک مطالعه تک کور در یک کارآزمایی کوتاه مدت تصادفی، میککلزن و همکاران اثرات کاهش رژیم غذایی کاهش چربی شامل پروتئین گوشت خوک، پروتئین سویا و کربوهیدرات را در هزینه مصرف انرژی ۲۴ ساعته در ۱۲ مرد جوان اضافه وزن و چاق (بدن شاخص توده = ۲۶-۳۲) ۴۳ . رژیم های غذایی منحصر به فرد: رژیم غذایی خوک (۲۹ درصد انرژی به عنوان چربی و ۲۹ درصد به عنوان پروتئین)؛ رژیم غذایی سویا (۲۹٪ انرژی به عنوان چربی و ۲۸٪ به عنوان پروتئین)؛ و رژیم غذایی کربوهیدرات (۲۸٪ انرژی به عنوان چربی و ۱۱٪ به عنوان پروتئین) و برای ۴ روز در یک طرح سه گانه متقاطع تجویز شد. پس از ۴ روز از هر مداخله در رژیم غذایی، مصرف انرژی انرژی ۲۴ ساعته در اتاق تنفسی اندازه گیری شده با رژیم غذایی کربوهیدرات نسبت به رژیم غذایی خوک و یا سویا بیشتر بود. با این حال، رژیم غذایی پروتئین حیوانی مصرف بیش از انرژی ۲۴ ساعته را نسبت به رژیم پروتئین سویا افزایش داد. این نتایج نشان داد که هر دو پروتئین حیوانی و سویا دارای اثر ترموژنیک بیشتری نسبت به کربوهیدرات هستند که ممکن است برای پیشگیری و درمان چاقی مناسب باشند.

جدول 2

اثرات سويا در افراد چاق

به همین ترتیب، Bosello و همکاران اثرات کوتاه مدت و بلند مدت رژیم های کم چربی حاوی پروتئین از منابع مختلف را بر وزن بدن و چربی های پلاسما در افراد چاق ۴۴ ارزیابی کردند . در این مطالعه ۲۴ بیمار چاق، ۲۵-۴۲ ساله، حداقل ۵۰٪ بالاتر از وزن ایده آل، به دو گروه تقسیم شدند: یک گروه از کازئین و گروه دیگری پروتئین سویا را دریافت کردند. هر دو رژیم غذایی فاقد کربوهیدرات بودند و دارای همان مقدار پروتئین بودند. افراد ابتدا برای ۱۵ روز اول ۳۷۵ کیلوکالری در روز دریافت کردند و به مدت ۶۰ روز بعد ۴۲۵ کیلوکالری در روز دریافت کردند. تمام افراد وزن خود را از دست دادند اما کاهش وزن در هر دو گروه مشابه بود. کلسترول کلسترول، کلسترول VLDL و کلسترول LDL پس از دو دوره محدودیت کالری، به طور معنی داری کاهش یافت، اما در گروه پروتئین سویا درصد تغییرات نسبت به گروه کازئین بیشتر بود. تری گلیسیرید پلاسما در افرادی که پروتئین سویا دریافت کرده بودند کاهش یافت اما در گروهی که کازئین دریافت کردند، کاهش یافت. این نتایج نشان می دهد که جایگزینی پروتئین سویا در بیماران چاق که نیاز به رژیم غذایی بلند مدت دارند، می تواند مفید باشد. در یک مطالعه تصادفی طراحی موازی، Yamashita و همکاران، اثرات یک رژیم غذایی مبتنی بر گوشت با رژیم غذایی گیاهی در ۳۶ زن اضافه وزن و چاق ۴۵ ساله ۴۰ ± ۹ ساله مقایسه کردند. هر دو رژیم غذایی برای تامین انرژی مشابه طراحی شده اند، اما گوشت قرمز و سویا را به عنوان منبع اصلی پروتئین در نظر گرفته اند. پس از ۱۶ هفته در رژیم غذایی، افراد در هر دو گروه رژیم غذایی وزن خود را (۹ درصد وزن بدن) از دست دادند و کاهش کلسترول تام کلسترول، LDL کلسترول، تریاسیل گلیسرول و میزان لپتین نیز مشابه بود. جالب توجه است که در هر دو گروه، کاهش معنیداری در نسبت کمر به دندان وجود دارد که نشان می دهد که کاهش وزن ناشی از هر دو رژیم غذایی ناشی از کاهش چربی شکم است.

Allison و همکاران، ۴۶ یک آزمایش ۱۲ ساعته تصادفی کنترل شده روی یک برنامه جایگزین تغذیه ای با کالری کم کالری را در ۱۰۰ فرد چاق انجام دادند. افراد به طور تصادفی به گروه درمان جایگزین غذا (۲۴۰ گرم در روز، ۱۲۰۰ کیلوکالری در روز) یا گروه کنترل به مدت ۱۲ هفته تصادفی شدند. افراد تحت درمان با فرمول جایگزین غذای مبتنی بر سویا وزن بیشتری را (۷/۰ و ۲/۹ کیلوگرم) از دست دادند و به طور معنیداری کاهش وزن بدن و کلسترول کلسترول و LDL را نسبت به افراد کنترل نشان داد. برای هر سطح معینی از کاهش وزن، کاهش کلسترول LDL در گروه درمان بیشتر بود.

در یک کارآزمایی کنترل شده تصادفی، Deibert et al. ۴۷ اثرات سه مداخلات مختلف شامل آموزش و پرورش شیوه زندگی (LE-G) یا یک رژیم جایگزین حاوی پروتئین کم چرب پروتئین با پروتئین بالا (SD / PA-G) یا بدون (SD-G) یک برنامه تمرین جسمی هدایت شده در مقایسه با ۹۰ نفر از افراد چاق و چاق با شاخص توده بدنی بدن (BMI) 5/51 سال است. افراد به طور تصادفی به مدت ۶ ماه به یکی از سه مداخله اختصاص داده شدند. هر ۳ مداخله به میزان قابل توجهی باعث کاهش BMI حدود ۲-۳ کیلوگرم در متر مربع شد. با این حال، افراد تحت درمان با SD-G و SD / PA-G وزن بیشتری را از دست دادند و میزان چربی بدن را در مقایسه با LE-G کاهش دادند. در مقابل، اختلاف معنی داری در توده لاغر بین سه گروه درمان مشاهده نشد. این مطالعه نشان داد که یک پروتئین با پروتئین سویا و رژیم کم چربی می تواند ترکیب بدن را بهبود بخشد و از دست دادن وزن و وزن چربی بدون از دست دادن توده عضلانی در افراد دارای اضافه وزن و چاق جلوگیری شود.

در یک کارآزمایی تصادفی ۱۲ هفته ای در افراد چاق، اندرسون و هوی اثرات مکمل های تغذیه ای سويا بر اساس شیر در زنان اضافه وزن و چاق (BMI 27-40 کیلوگرم در متر مربع) که از رژیم های کم انرژی استفاده می کردند مقایسه کردند (رهبری). افراد به صورت تصادفی به ۱۲۰۰ کیلو کالری در روز اختصاص داده شدند که با مصرف پنج نوع مایع مایع مبتنی بر شیر یا دوغاب برای مدت ۱۲ هفته ۴۸ مصرف می شود . افرادی که سويا MR مصرف کردند، وزن بيشتري از افرادي که MR شير مصرف مي کردند (۹٫۰٪ در مقابل ۹٫۷٪) بود اما تفاوت از نظر آماري معني دار نبود اما ميزان کلسترول تام، کلسترول LDL و تري گليسريد در مقايسه با گروه شاهد SOI-MR نسبت به شیر MR. این مطالعه نشان داد که استفاده از جایگزینی مایع مایع سویا در رژیم غذایی کم انرژی منجر به کاهش وزن شد، که با کاهش قابل توجهی در چربی های خون همراه بود.

۵٫ مکانیسم عمل پروتئین سویا

مکانیسم هایی که پروتئین سویا می تواند اثرات مثبت آن را بر چاقی تأثیر بگذارد کاملا مشخص نیست. چندین شواهد نشان می دهد که پروتئین سویا می تواند جذب لیپید، مقاومت به انسولین، متابولیسم اسید های چرب و سایر تغییرات هورمونی، سلولی و یا مولکولی مرتبط با چربی را به شدت تحت تاثیر قرار دهد.

به خوبی ثابت شده است که مصرف پروتئین سویا باعث کاهش کلسترول خون سرم، کلسترول LDL و تری گلیسیرید و همچنین کلسترول کبدی و تری گلیسیرید می شود. مطالعات انجام شده در حیوانات نشان می دهد که مصرف پروتئین سویا اثر کاهش دهنده چربی خود را با کاهش جذب کلسترول روده و افزایش دفع اسید معده مدفوع، باعث کاهش کلسترول کبدی و افزایش LDL (49،۵۰). پروتئین سویا نیز نشان داده شده است که به طور مستقیم بر متابولیسم کلسترول کبدی و فعالیت گیرنده LDL ۵۱ تا ۵۳ تاثیر می گذارد. به عنوان مثال، Lovati و همکاران ۵۱ افزایش اتصال VLDL به غشای کبدی موش های هیپوکلسترولمیک تغذیه شده با رژیم غذایی حاوی پروتئین سویا، نشان می دهد که متابولیسم کبدی تغییر یافته با افزایش LDL و حذف بتا-VLDL توسط hepatocytes. مطالعات دیگر Lovati و همکاران نشان دادند که پروتئین پروتئین سویا به طور مداوم باعث کاهش LDL توسط سلول های تک هسته ای از بیماران مبتلا به هیپوکلسترولمی می شود، حتی در صورت وجود مصرف کلسترول بالا. حمایت کافی از اثر پروتئین سویا بر فعالیت گيرنده LDL توسط Kirk et al. ۵۳ در مطالعات خود با استفاده از کمبود LDL-receptor (LDLr-null) موش. در این مطالعه، کاهش معنی داری در غلظت کلسترول تام، LDL-C و VLDL-C در موش های C57BL / 6J (نوع وحشی) مشاهده شد. در مقابل، هیچ اثر معنی داری بر روی لیپید پلاسما در لیپید پلاسمای مشاهده نشد. این امر نشان می دهد که ایزوفلاون های سویا ممکن است با افزایش فعالیت گیرنده LDL میزان لیپید را کاهش دهند. کار قبلی در انسان با افزایش کلسترول سرم طبیعی و افزایش نیز نشان داد که پروتئین سویا غذایی باعث کاهش نسبت انسولین / گلوکاگون می شود که ممکن است به اثر هیپوکلسترولیمی پروتئین سویا منجر شود. اخیرا، Gudbrandsen و همکاران نشان داده اند که تغذیه موش های صحرایی Zucker با غلظت پروتئین سویا با غلظت ایزوفلاون ها (HDI) 6 هفته کاهش کبد چرب و کاهش سطح پلاسمایی آلانین ترانس آمیناز و آسپارتات ترانس آمیناز ۵۵ را کاهش داد . این اثرات با افزایش فعالیت های بتای اکسیداسیون میتوکندری و پراکسسیوم، بتا اکسیداسیون استیل کولا، اسید سیتااس چربی و گلیسرول ۳-فسفات آتیل ترانسفراز در کبد، افزایش سطح تریسی کللی گلیسرول پلاسما و کاهش سطح mRNA کبدی گلیکول VLDL همراه بود. با این وجود کاهش بیان ژن GLDL در کبد در ماهیچه های اپیدیدیم و عضله اسکلتی موش های خوراکی HDI دیده نمی شود، که نشان می دهد که کبد ممکن است ارگان اصلی مسئول کاهش ترشح لیپوپروتئین های غنی از تریسیسیل گلیسرول پس از HDI باشد تغذیه بنابراین، پروتئین سویا به نظر میرسد اقدام به کاهش کلسترول خود را از طریق مکانیسم های مختلف است که باعث جذب کلسترول و متابولیسم می شود.

شواهد in-vivo وجود دارد که پروتئین سویا ممکن است بر چسبندگی لیپوژنز در کبد تاثیر بگذارد. در مطالعات موش های صحرایی، Iritani و همکاران نشان داده اند که پروتئین سویا غذایی باعث کاهش غلظت تری گلیسیرید در پلاسما و به خصوص در کبد ۵۶ می شود . این اثرات همراه با کاهش قابل توجه فعالیت آنزیمهای لیپوژنیک کبدی، به ویژه گلوکز ۶-فسفات دهیدروژناز، آنزیم مالیک، اسید سیتواساز چربی و همچنین استیل کروکسی سیلاز ۵۶ (ACC)، نشان می دهد که پروتئین سویا باعث کاهش ترگلسیرید های کبدی یا چربی با تا حدودی مهار کردن سنتز اسید چرب کبدی در کبد. ACC، آنزیم محدود کننده سرعت که کربوکسیلات استیل Co A را تشکیل می دهد تا Malonyl-CoA تشکیل می شود، آنزیم محوری در بیوسنتز اسید های چرب طولانی مدت۵۷ است . اخیرا نشان داده شده است که SPI رژیم غذایی باعث کاهش بیان mRNA و محتوای پروتئین ACCa و ایزوفرم های ACCb در کبد موش ها می شود. این عمل SPI ظاهرا بافت خاص است، زیرا اثر سرکوب کننده بر بیان ژن ایزوفرم ACC تنها در کبد، اما نه در قلب یا کلیه مشاهده شد. علاوه بر این، نسبت فسفات ACCa / ACCa و phopho-ACCb / ACCb با SPI تغییری نکرد، و این نشان می دهد که تنظیم ACC توسط SPI عمدتا از طریق تغییر بیان ژن آن به جای فسفوریلاسیون یا فسفریوری شدن، متابولیزه می شود. کاهش مشابهی از بیان mRNA کبدی ACCa توسط پروتئین سویا نیز در مطالعه دیگری توسط Aoki et al ۵۹ یافت شد که در آن ریه ها با رژیم غذایی SPI تغذیه شدند. در این مطالعه، SPI نیز بیان بیان بیان ژن خاصی از پروتئین (PI) ACCa را کاهش داد، که بیانگر آن است که تغذیه SPI بیان ژن ACCa را به طور عمده توسط تنظیم پروموتر PI منع می کند.

همچنین شواهد تجربی وجود دارد که نشان می دهد پروتئین سویا باعث بهبود مقاومت به انسولین و سطح چربی می شود با فعال کردن گیرنده های فعال پروکسیوم پرولیفراتیک (PPARs) که عوامل رونویسی هسته ای هستند که بیان ژن های دخیل در هوموتاز گلوکز، متابولیسم چربی و اکسیداسیون اسید های چرب۶۰ ، ۶۱ . Mezei و همکاران نشان دادند مصرف پروتئین پروتئین سویا با افزایش ایزوفلاون باعث تقویت تحمل گلوکز، مقاومت به انسولین و غلظت کلسترول کبدی و تری گلیسیرید در موش های صحرایی چاق Zucker ۶۰ می شود . در مطالعات کشت سلولی، این محققان بیشتر نشان دادند که عصاره های سویا حاوی ایزوفلاون و ایزوفلاوون های سویا فردی بیان ژن PPAR را افزایش می دهند و این نشان می دهد که اثرات مثبت پروتئین سویا بر متابولیسم گلوکز و لیپید ممکن است از طریق فعال سازی PPAR مداخله کند. اخیرا، Morifuji و همکاران ۶۱ نشان دادند که پروتئین سویا در موش های صحرایی میزان تریاسیل گلیسرول کبدی و وزن بافت چربی اپیدیدیم کاهش می یابد.این تغییرات با افزایش فعالیت و سطح mRNA چندین آنزیم اسکلتی عضلانی درگیر در اکسیداسیون اسید های چرب، از جمله کارنیتین پالمیتویل ترانسفراز (CPT1) و CPT1، بتا هیدروکسی سیلک CoA دی هیدروژناز (HAD)، آسیل CoA oxidase و زنجیره متوسط acyl-CoA dehydrogenase. علاوه بر این، میزان PPAR گاما Coactivator 1 آلفا (PGC1 آلفا) PGC1 آلفا و PPAR آلفا mRNA نیز افزایش یافته است، و این نشان می دهد که مصرف پروتئین سویا با فعال سازی مسیرهای PPAR سبب کاهش اکسیداسیون اسید چرب اسکلتی عضلات می شود که منجر به کاهش انباشت چربی بدن می شود.

پروتئین سویا می تواند با تعدیل بیان پروتئین های مرتبط با عنصر نظارتی استرول (SREBP)، یک خانواده از عوامل رونویسی که ژن های متعددی را درگیر در اسید چرب و سنتز کلسترول کنترل می کند، کاهش می یابد. در موش های صحرایی Zucker fa / fa چاق، تغذیه پروتئین سویا باعث کاهش بیان SREBP-1 کبدی (تنظیم کننده اصلی بیوسنتز اسید های چرب کبدی) و ژن های هدف آن – سنتاز اسید چرب (FAS)، استروییل کولا داتازاز -۱، و دلتا -۵ و دلتا -۶ سساتوراز ۶۲. علاوه بر این، رژیم پروتئین سویا نیز کبد چرب را بهبود بخشید و به میزان قابل توجهی کاهش کلسترول کبدی و تری گلیسیرید را افزایش داد، با وجود اینکه موش ها به شدت hyperinsulinemic بودند. این یافته ها نشان می دهد که مصرف پروتئین سویا از طریق مکانیسم مستقل انسولین بیان SREBP-1 کبدی را کاهش می دهد. در مقایسه با تغییرات در کبد، PPAR گاما (گیرنده هورمون هسته ای درگیر در تمایز آدپیوسیتی طبیعی) mRNA بیان شده در بافت چربی در موش های چاق پروتئین سویا افزایش یافته است. تجزیه و تحلیل بافت شناسی بافت چربی اپیدیدیم از موش هایی که پروتئین سویا تغذیه می کردند، نشان داد که در هر منطقه بیشتر آدفسیت ها وجود دارد، اما آنها در اندازه های کوچکتر از کازئین تغذیه شده اند. گرفته شده با هم،این یافته ها نشان می دهد که مصرف پروتئین سویا ممکن است باعث کاهش چربی خون با کاهش تعداد آدفوسیت های ناکارآمد در نتیجه لیپوژنز کم شود. پروتئین سویا با حفظ تعداد آدیوسیت های عملکردی، جلوگیری از انتقال اسید های چرب به بافت های اضافی چربی، باعث کاهش سلول های کبدی می شود.

یکی دیگر از مکانیسم عمل پروتئین سویا از طریق تحریک آدیپونکتین، یک سیتوکین تولید شده توسط سلول های چربی است که نقش مهمی در تنظیم در تمایز آدیوسیت و عملکرد ترشحی و افزایش حساسیت به انسولین ۶۳تا ۶۵ دارد . سطح چربی این هورمون در چاقی ۶۶، ۶۷ کاهش می یابد . یک گزارش وجود دارد که نشان می دهد مصرف SPI در رژیم غذایی با افزایش غلظت پلاسمایی آدیپونکتین در موش های صحرایی ویستار ۶۸ ارتباط دارد و این نشان می دهد که پروتئین سویا می تواند تولید آدیپونکتین را مدول کند.

کدام مولکول پروتئین سویا مسئول اثرات هیپوليپیدمی و ضد انعقاد آن است کاملا مشخص نیست. از آنجایی که پروتئین سویا حاوی بسیاری از ترکیبات زیستی یا مواد مغذی است که ممکن است مکانیسم های مختلفی از اقدامات داشته باشد، در آزمایشات مداخله تغذیه ای دشوار است تا اثر هر یک از اجزای بر میزان چربی یا چربی بدن را از بین ببرد. با این حال، مطالعات in-vivo و in-vitro وجود دارد که در آن اثرات یک جزء جدا شده یا یک ترکیب واحد پروتئین سویا روی لیپید بررسی شده است.

برخی از پلیپپتید ها یا زیرمجموعه پروتئین سویا بعضی از اثرات پروتئین سویا را بر روی مصرف غذا و متابولیسم لیپید تقلید می کنند. برای مثال، در موش نژاد Sprague Dawley، تجویز خوراکی از پپتون سویا β-conglycinin سرکوب مصرف مواد غذایی و تخلیه معده ۶۹ . این اثرات ناشی از افزایش سطح سرمی کولسیستوکینین بود. به طور مشابه، در موش تغذیه یک رژیم غذایی پرکلسترول، مصرف زیرواحد آلفا از سویا ۷S گلوبولین (conglycinin) کاهش قابل توجهی در لیپیدهای پلاسما نیز به عنوان یک دخیل مشخص کبد بتا VLDL گیرنده تولید ۷۰ . یک رژیم غذایی سویا β-conglycinin نیز به تری گلیسرید خون سرم، گلوکز، و سطح انسولین در حالت عادی و ژنتیکی چاق (KK-آی) موش نشان داده شد ۷۱. این اثرات با کاهش فعالیت اسید چرب سنتاز کبدی همراه است و با افزایش فعالیت دو آنزیم مربوط به اسید چرب بتا اکسیداسیون و mRNA مربوط به سطح اکسیداز آسیل کوآ، و همچنین افزایش دفع مدفوع از tryglycerides، نشان می دهد که سویا β-conglycinin سرم را کاهش می دهد شدند سطح TG با سرکوب سنتز اسید چرب کبدی، شتاب بتا اکسیداسیون و / یا افزایش دفع مدفوع TG ۷۱ .

گزارش شده است که سویا آاپنین ها باعث کاهش کلسترول سرم ۷۲ می شوند اما نقش آنها در متابولیسم اسید های چرب ناشناخته است. در مطالعه اخیر همسترهای طلایی سوریه، رژیم غذایی حاوی سوساپانینهای گروه B (بدون ایزوفلاون) کلسترول تام کلسترول پایین، کلسترول غیر HDL، تری گلیسیرید و نسبت کلسترول تام به کلسترول HDL ۷۳ را نشان داد. این تغییرات با افزایش دفع مدفوع اسیدهای صفراوی و استرولهای خنثی همراه بود، که بیانگر آن است که سويا با استفاده از سویاازاپنین ها، چربی های پلاسما را با مکانیسم هایی که شامل دفع بیشتر اسیدهای صفراوی و استرول های خنثی است، کاهش می دهد. جالب توجه است، یک گزارش قبلی نشان داد که تزریق خوراکی کل سویاازاپنینها نیز برای جلوگیری از رشد چاقی و هیپرانسولینمی ناشی از تزریق تيوژلوسوز طلا در موشها ۷۴ وجود دارد .

فسفولیپید موجود در پروتئین سویا ممکن است تا حدی مسئول اثرات آنتی بیوتیک باشد. تغذیه کوتاه مدت با رژیم غذایی حاوی فسفولیپید سویا به مدت ۳ روز به طور قابل توجهی باعث کاهش فعالیت سنتز اسیدهای چرب کبدی، آنزیم مالیک، گلوکز ۶-فسفات دهیدروژناز و پیرووات کیناز در موش های صحرایی ۷۵ شد . رژیم حاوی فسفولیپید سویا در مقایسه با یک رژیم غذایی بدون چربی یا یک رژیم حاوی روغن سویا، میزان آنزیم های mRNA کبدی را نیز در سنتز اسید های چرب به میزان قابل توجهی کاهش داد. کاهش میزان کلسترول سرمی و همچنین میزان کل لیپید و کلسترول در کلسترول در زمانی که موش ها با پروتئین سویا با فسفولیپید های مضر تغذیه شدند، در مقایسه با رژیم پروتئین سویا یا هیدرولیزات پروتئین سویا ۷۶، مشاهده شد .

بخشی از اثر ضد چاقی پروتئین سویا ممکن است به دلیل حضور ایزوفلاون، از ایزوفلاون سویا نشان داده شده است به کاهش تجمع چربی در ذخایر چربی خاصی در برخی از مدل های حیوانی چاقی ۷۷– ۷۹ . علاوه بر این، کار توسط Mezei و همکاران ۶۰نشان داده است که مصرف یک رژیم سووی حاوی ایزوفلاون بالا باعث تحمل تحمل گلوکز می شود و غلظت کلسترول تری گلیسیرید و کلسترول را در موش های صحرایی Zucker کاهش می دهد. علاوه بر این، مطالعات کشت سلولی نشان داد که عصاره های سویا حاوی ایزوفلاون و ایزوفلاوون های سویا، ژن هایستین و دایدزین به ترتیب بیان ژن متمرکز PPARalpha و PPARgamme را افزایش می دهند. قرار گرفتن در معرض ایزوفلاونهای سویا همچنین بیان فرم های بالغ SREBP-2 و SREBP-تنظیم شده در سلول های HepG2 ۸۰ را افزایش داد . علاوه بر این، قرار گرفتن در معرض ایزوفلاونهای سویا نیز سطح پروتئین HMG CoA ردوکتاز و MRNA سنتاز HMG CoA را افزایش داد و هر دو فعالیت HMG CoA سنتاز و پروتئین گیرنده LDL را افزایش داد، که نشان می دهد که ایزوفلاون ها نیز ممکن است ژن های دخیل در بیوسنتز کلسترول و هوموستازی را تنظیم کنند.

جالب توجه است که در مطالعه اخیری از موش های زرد زنده ( Aguti ) قابل اجرا (A vy )، یک مدل ژنتیکی که باعث افزایش فشار خون بالا، چاقی، دیابت نوع ۲ و پوسته ی زرد می شود، نشان داده شده است که مکمل ژن هایستین خوراکی موش های ماده در هنگام بارداری در مقادیر مشابه با دریافت شده توسط انسانهایی که از رژیم های غذایی با سس بالا استفاده می کنند، منجر به تغییر رنگ مو در موش های هتروزیگوت و فرزندان حفاظت شده از رشد چاقی می شود .۸۱ به نظر می رسد این تغییرات فنوتیپ های ناشی از جنیستین در رژیم غذایی با افزایش متیلاسیون DNA در بافت ها در طول رشد زودرس جنین که به بزرگسالی ادامه می یابد، متاثر می شود.

به نظر می رسد برخی از پلیپپتید های خاص (مانند گلوبولین ۷S یا کونگلیسینین)، سویاازاپنین ها، فسفولیپید ها و ایزوفلاون ها (جنیستین و دایدزین) موجود در سویا سبب عمل جالب در متابولیسم اسید های چرب و کلسترول می شود که ممکن است به اثرات کلی سودمندی پروتئین سویا در چاقی و اختلالات لیپیدی مرتبط است.

۶٫ آلرژی پروتئین سویا

سویا به عنوان یک علت احتمالی آلرژی غذای ۸۲ به حساب می آید و به عنوان یکی از ۸ مورد غذای آلرژیک به شمار می رود. این “گروه ۸” شامل شیر، تخم مرغ، ماهی، قارچ، گندم، بادام زمینی، آجیل درختی و سویا است که حدود ۹۰ درصد از آلرژی های غذایی را تشکیل می دهند ۸۳ . آلرژی پروتئین سویا تنها در یک اقلیت از کودکان مبتلا به آلرژی غذایی رخ می دهد و در بزرگسالان ۸۳تا ۸۵ نسبتا غیر معمول است . به عنوان مثال، یک متاآنالیز ۱۷ مطالعات مختلف واکنش آلرژن در نوزادان و کودکان نشان داد که آلرژی سویا در حدود ۳-۴٪ افراد نسبت به ۲۵٪ در آلرژی به شیر گاو رخ می دهد ۸۴ . همچنین گزارش شده است که پروتئین سویا در مقایسه با دیگر پروتئین های مهم غذایی دارای پتانسیل آلرژیک پایین است۸۵ . علاوه بر این، مطالعاتی که روابط دوز واکنش آلرژن های مختلف غذا را برای ایجاد علائم آلرژیک نشان می دهد، همچنین آستانه غلظت پروتئین سویا بیشتر از سایر پروتئین های غذایی را نشان می دهد ۸۶ . با توجه به پتانسیل آلرژیک پروتئین سویا، فرمولاسیون شیر سویا به طور گسترده ای برای مدیریت آلرژی غذایی در نوزادان و کودکان مورد استفاده قرار گرفته است.

مولکول پروتئین سویا مسئول واکنش های آلرژیک به طور کاملا مشخص نیست اما چندین آلرژن مختلف پروتئین سویا در تعدادی از مطالعات انجام شده در بیماران حساس به سویا شناسایی شده است. این شامل پروتئین B-conglycinin، گلیسینین، پروتئین سووواوکولار، مهار کننده تريپسین Kunitz و پروتئین های دیگر ۸۳، ۸۷۸۹ . Awazuhara و همکاران پروتئینهای IgE- و IgG4 را در سویا با استفاده از ایمونوبلوتینگ با سرم از ۳۰ بیمار مبتلا به حساسیت سویا ۸۸ تشخیص دادند. ده پروتئین به عنوان پروتئین های اتصال IgE و ۸ پروتئین به عنوان پروتئین های اتصال IgG4، با میزان تشخیص IgE و ویژگی خاص تشخیص داده شد. در میان پروتئین های اتصال IgE، پروتئین هایی با وزن مولکولی ۲۰،۰۰۰ و ۵۸،۰۰۰ در کسر پنیر یافت می شود و ۲۶،۰۰۰ و ۳۱،۰۰۰ در کسر گلوبولین قرار دارند. پنج پروتئین به عنوان آلرژن اصلی در واکنش IgE مورد استفاده قرار گرفتند، در حالی که پروتئین های اتصال دهنده IgG4 ممکن است در بیماران مبتلا به آلرژی سویا، آنافیلاکتیک عمل کنند. Ogawa و همکاران نیز نشان دادند که حداقل ۱۵ آلرژن زیستی پروتئین سویا توسط سرم بیماران حساس به سویا شناخته شده است ۸۹.سه پروتئین سویا آلرژیک موجود در این بیماران شامل Gly m Bd 60 K، Gly m Bd 30 K و Gly m Bd 28 K بوده است. نشان داده شده است که برخی از محصولات پروتئین سویا می توانند توسط درمان شیمیایی یا ژنتیکی توسط هیپوالرژنی ایجاد شوند اصلاح با تکنیک های ترانس ژنیک ۹۰، ۹۱ . در حال حاضر، تنها درمان موجود برای آلرژی پروتئین سویا اجتناب از محصولات پروتئین سویا است.

۷٫ خلاصه و نتیجه گیری

در نتیجه، یک شواهد در حال افزایش از مطالعات مداخلات تغذیه ای در حیوانات و انسان ها نشان می دهد که پروتئین سویا غذایی بر چاقی اثر مثبت دارد. مصرف پروتئین سویا می تواند به طور مطلوب بر میزان خلوص و کاهش میزان چربی بیش از حد در حیوانات و انسان های چاق اثر گذارد. خوردن پروتئین سویا باعث بهبود مقاومت به انسولین، نشانه چاقی می شود. پروتئین سویا و بعضی از ترکیبات آن همچنین چربی های پلاسما و تجمع چربی در بافت کبد و چربی را کاهش می دهند که ممکن است خطر ابتلا به آترواسکلروز و سمیت چربی و احتمالا سایر عوارض مربوط به چاقی را کاهش دهد.چندین مکانیسم بالقوه که در آن پروتئین سویا یا ترکیبات آن ممکن است مقاومت به انسولین را بهبود بخشیده و چربی و چربی خون پایین تر را مورد بررسی قرار دهد و شامل طیف گسترده ای از فعالیت های بیوشیمیایی و مولکولی است که مطلوب بر تعادل انرژی و سوخت و ساز بدن چربی تاثیر می گذارد. علاوه بر این، در مدل های حیوانی چاقی، پروتئین سویا و ایزوفلاونها به نظر می رسد بیان فاکتورهای رونویسی هسته ای، یعنی PPAR ها و SREBP ها را تنظیم می کنند که رژیم های اصلی متابولیسم اسید های چرب و هوموستاز کلسترول هستند. تا کنون، مطالعات بالینی که در انسان چاق صورت گرفته اند، اندک اند و محدود بودن مدت زمان نسبتا کوتاه مداخلات غذایی و شمول تعداد کمی از افراد است. مصرف پروتئین سویا، مانند هر نوع غذای حاوی پروتئین، می تواند باعث ایجاد یک واکنش آلرژیک شود،بنابراین، در افرادی که دارای خطر ابتلا به آلرژی غذایی هستند باید اجتناب شود. پروتئین های سنتزی طولانی مدت شامل تعداد زیادی از افراد چاق برای تأیید اینکه آیا پروتئین سویا ایمنی و مزایای طولانی مدت را در افراد چاق فراهم می کند.

اطلاعات مقاله

بین المللی جی علم پزشکی . ۲۰۰۷؛ ۴ (۲): ۷۲-۸۲٫
انتشار آنلاین ۲۶ فوریه ۲۰۰۷٫
PMCID: PMC1838825
۱ گروه پزشکی، مرکز پزشکی دانشگاه جورج واشنگتن، واشنگتن دی سی، ایالات متحده آمریکا
۲ آزمایشگاه فیتونوتیتی، مرکز تحقیقات تغذیه ای Beltsville، تحقیقات کشاورزی کشاورزی، وزارت کشاورزی ایالات متحده، Beltsville، مریلند، ایالات متحده آمریکا
نامه به: دکتر سام جاب بتهنا، آزمایشگاه Phytonutrients، مرکز تغذیه انسان Beltsville، Bldg.307-C، Rm 215، Beltsville، MD 20705، USA.
مناقشه منافع: نویسندگان اعلام کرده اند که هیچ تضاد منافع وجود ندارد.
دریافت ۵ دسامبر ۲۰۰۶؛ پذیرش ۲۵ فوریه ۲۰۰۷
مقالاتی از مجله بین المللی علوم پزشکی ارائه شده توسط حسن نیت ارائه دهنده بین المللی ناشر Ivyspring

لینک  جامع مقاله

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC1838825/

منابع

۱٫ WHO. مشاور متخصص WHO / FAO در مورد رژیم غذایی، تغذیه و پیشگیری از بیماری های مزمن: گزارش مشترک مشاوره تخصصی WHO / FAO.ژنو، سوئیس: WHO؛ ۲۰۰۳
۲٫ Ogden CL، Carroll MD، Curtin LR، McDowell MA، Tabak CJ، Flegal KM.شیوع اضافه وزن و چاقی در ایالات متحده، ۱۹۹۹-۲۰۰۴٫ جامه ۲۰۰۷؛ ۲۹۵ : ۱۵۴۹-۱۵۵۵٫PubMed ]
۳٫ Hedley AA، Ogden CL، Johnson CL، Carroll MD، Curtin LR، KM Flegal. شيوع اضافه وزن و چاقی در بين کودکان، نوجوانان و بزرگسالان آمريكا، ۱۹۹۹-۲۰۰۲٫ جامه ۲۰۰۴؛ ۲۹۱ : ۲۸۴۷-۲۸۵۰٫ PubMed ]
۴٫ Wang Y، Monteiro C، Popkin BM. روند اضافه وزن در کودکان و نوجوانان در ایالات متحده، برزیل، چین و روسیه. Am J Clin Nutr. ۲۰۰۲؛۷۵ : ۹۷۱-۹۷۷٫ PubMed ]
۵٫ تروان RP، Frongillo EA جونیور، Sobal J، Levitsky DA. رابطه بین وزن بدن و مرگ و میر: یک تجزیه و تحلیل کمی از اطلاعات ترکیبی از مطالعات موجود. اینتر جی اوباما ۱۹۹۶؛ ۲۰ : ۶۳-۷۵٫ PubMed ]
۶٫ KM مؤسسه، Graubard BI، Williamson DF، Gail MH. مرگ و میر های اضافی مرتبط با کم وزن، اضافه وزن و چاقی. جامه ۲۰۰۵؛ ۲۹۳ : ۸۶۱-۱۸۶۷٫ PubMed ]
۷٫ Popkin BM. انتقال تغذیه و پیامدهای بهداشتی آن در کشورهای کم درآمد. بهداشت عمومی Nutr.1988؛ ۱ : ۵-۲۱٫ PubMed ]
۸٫ Uauy R، Dias E. پیامدهای اضافی انرژی و تعادل انرژی مثبت. بهداشت عمومی Nutr. ۲۰۰۵؛ ۸: ۱۰۷۷-۱۰۹۹٫ PubMed ]
۹٫ Grundy SM. سندرم متابولیک: ملاحظات درمانی. Handb Exp Pharmacol. ۲۰۰۵؛ ۱۷۰: ۱۰۷-۱۳۳٫ PubMed ]
۱۰٫ Boden G، Shulman GI. اسیدهای چرب آزاد در چاقی و دیابت نوع ۲: تعریف نقش آنها در توسعه مقاومت به انسولین و اختلال عملکرد سلول بتا. Eur J Clin Invest. ۲۰۰۲؛ ۳۲ (عرضه ۳): ۱۴-۲۳٫ PubMed ]
۱۱٫ ژو YT، گریبرن پ.، کریم A و همکاران. بیماری های قلبی ریوی در موش های چاق: پیامدهای چاقی.Proc Natl Acad Sci USA. ۲۰۰۰؛ ۹۷ : ۱۷۸۴-۱۷۸۹٫ مقاله رایگان PMC ] PubMed ]
۱۲٫ Schaffer JE. سمیت لیپوکس: زمانی که بافت سرخوش می شود. ریزش لیپیدول ۲۰۰۳؛ ۱۴ : ۲۸۱-۲۸۷٫ PubMed ]
۱۳٫ مونانی ج، کارول، جف، دوایر TM، Antic V، یانگ Z، Dulloo AG. ذخیره چربی اضافی در قلب، رگ های خونی و کلیه در پاتوژنز بیماری های قلبی عروقی. اینتر جی اوباما ۲۰۰۴؛ ۲۸ : ۵۵۸-۵۶۵٫PubMed ]
۱۴٫ Anderson GH، Moore SE. پروتئین های غذایی در تنظیم مصرف غذا و وزن بدن در انسان. J Nutr ۲۰۰۴؛ ۱۳۴ : ۹۷۴S-979S. PubMed ]
۱۵٫ Skov AR، Toubro S، Ronn B، Holm L، Astrup A. محاکمه تصادفی بر روی پروتئین و کربوهیدرات در چربی ad libitum باعث کاهش رژیم غذایی برای درمان چاقی می شود. اختلال متاب اختلال در متابولیسم. ۱۹۹۹؛ ۲۳ : ۵۲۸-۵۳۶٫PubMed ]
۱۶٫ بابا NH، Sawaya S، Torbay N، Habbal Z، Azar S، Hashim SA. پروتئین بالا در مقابل رژیم های ضد باکتری قوی کربوهیدرات برای درمان افراد چاق hyperinsulinemic. اختلال متاب اختلال در متابولیسم. ۱۹۹۹؛ ۲۳ : ۱۲۰۲-۱۲۰۶٫PubMed ]
۱۷٫ Weigle DS، Breen PA، Matthys CC، Callahan HS، Meeuws KE، Burden VR، Purnell JQ. یک رژیم حاوی پروتئین با پروتئین بالا سبب کاهش پایدار اشتها، مصرف کالری ad libitum و وزن بدن در مقایسه با تغییرات جبران کننده لپتین و غلظت گرلین پلاسمای روزانه می شود.Am J Clin Nutr. ۲۰۰۵؛ ۸۲ : ۴۱-۴۸٫PubMed ]
۱۸٫ Batterham RL، Heffron H، Kapoor S، Chivers JE، Herzog H، Le Roux CW، توماس EL، Bell JD، Withers DJ. نقش بحرانی پپتید YY در مقابله با پروتئین و تنظیم وزن بدن.سلول متاب. ۲۰۰۶؛ ۴ : ۲۲۳-۲۳۳٫ PubMed ]
۱۹٫ Hurley C، Richard D، Deshaies Y، Jacques H. انسولین پروتئین سویا در حضور ذرت ذرت باعث کاهش چربی بدن در موش صحرایی می شود. می توانید J Physiol Pharmacol. ۱۹۹۸؛۷۶ : ۱۰۰۰-۱۰۰۰۷٫ PubMed ]
۲۰٫ Lavigne C، Marette A، Jacques H. پروتئین های Cod و سویا در مقایسه با کازئین، تحمل گلوکز و حساسیت به انسولین در موش صحرایی را بهبود می بخشد. Am J Physiol Endocrinol Metab. ۲۰۰۰؛ ۲۷۸ : E491-E500.PubMed ]
۲۱٫ Davis J، Steinle J، Higginbotham DA، Oitker J، Peterson RG، Banz WJ. پروتئین سویا بر حساسیت انسولین و خطر قلبی عروقی در موشهای صحرایی نر و ماده SHHF تأثیر می گذارد.هورم متاب رز. ۲۰۰۵؛ ۳۷ : ۳۰۹-۳۱۵٫PubMed ]
۲۲٫ اندرسون GH، Tecimer SN، شاه D، Zafar TN. منبع پروتئین، مقدار و زمان مصرف، تاثیر پروتئین بر مصرف کوتاه مدت غذا را در مردان جوان تعیین می کند. J Nutr ۲۰۰۴؛ ۱۳۴ : ۳۰۱۱-۳۰۱۵٫PubMed ]
۲۳٫ لانول V، Belisle F، Oppert JM، Craptt C، Bornet FRJ، Slama G، Guy-Grand B. اثر مضر پروتئین در افراد سالم: مقایسه آلبومین تخم مرغ، کازئین، ژلاتین، پروتئین سویا، پروتئین نخود و گندم گلوتن Am J Clin Nutr. ۱۹۹۸؛ ۶۷ : ۱۱۹۷-۱۲۰۴٫ PubMed ]
۲۴٫ Grieshop CM، Kadzere CT، Clapper GM، Flickinger EA، Bauer LL، Frazier RL، Fahey GC Jr. ویژگی های شیمیایی و تغذیه سویا و سویا. J Agric مواد غذایی Chem. ۲۰۰۳؛۵۱ : ۷۶۸۴-۷۶۹۱٫ PubMed ]
۲۵٫ Grieshop CM، Fahey GC Jr مقایسه ویژگی های کیفیت سویا از برزیل، چین و ایالات متحده. J Agric مواد غذایی Chem. ۲۰۰۱؛ ۴۹ : ۲۶۶۹-۲۶۷۳٫ PubMed ]
۲۶٫ گارسیا MC، Torre M، Marina ML، Laborda F. ترکیب و مشخصات محصولات سویا و محصولات مرتبط. Crit Rev Food Sci. Nutr.1997؛ ۳۷ : ۳۶۱-۳۹۱٫ PubMed ]
۲۷٫ Haytowitz DB، Mathews RH.محصولات لبنی و حبوبات. واشنگتن دی سی: وزارت کشاورزی ایالات متحده؛ ۱۹۸۶
۲۸٫ VR جوان. پروتئین سویا در ارتباط با تغذیه پروتئین و اسید آمینه. جی اس ام رژیم غذایی Assoc. ۱۹۹۱؛ ۹۱ : ۸۲۸-۸۳۵٫ PubMed ]
۲۹٫ Gudbrandsen OA، Wergedahl H، Liaset B، Espe M، Berge RK. پروتئین های غذایی با محتوای ایزوفلاون بالا یا نسبت های متیونین گلیسین و لیزین-آرژینین کم هیپوکلسترولمی هستند و سطح هموسیستئین پلاسما را در موش های صحرایی Zucker fa / fa پایین می آورد. Br J Nutr. ۲۰۰۵؛ ۹۴ : ۳۲۱-۳۳۰٫ PubMed ]
۳۰٫ Fang N، Yu S، Badger TM. مشخصات جامع فیتوشیمیایی پروتئین سویا. J Agric مواد غذایی Chem. ۲۰۰۴؛ ۵۲ : ۴۰۱۲-۴۰۲۰٫PubMed ]
۳۱٫ Berhow MA، کنگ SB، Vermillion KE، Duval SM. Quantification کامل گروه A و گروه B سدیم سوساپونین ها در سویا. J Agric مواد غذایی Chem. ۲۰۰۶؛ ۵۴ : ۲۰۳۵-۲۰۴۴٫PubMed ]
۳۲٫ Hubert J، Berger M، Dayde J. استفاده از تجزیه و تحلیل ساده HPLC-UV برای بررسی سویاازاپنین B: بررسی تغییرات سابلیون و ایزوفلاون در ارقام سویا و محصولات غذایی سالم که بر اساس سویا استوار است. J Agric مواد غذایی Chem.2005؛ ۵۳ : ۳۹۲۳-۳۹۳۰٫ PubMed ]
۳۳٫ وانگ هجری، مورفی PA. محتوای اسفلاوون در غذاهای سویا تجاری. J Agric مواد غذایی Chem.1994؛ ۴۲ : ۱۶۶۶-۱۶۷۳٫
۳۴٫ Wang HJ، Murphy PA. ترکیب ایزوفلاوون سویا آمریکایی و ژاپنی در آیووا: اثرات انواع، سال محصول و محل. J Agric مواد غذایی Chem.1994؛ ۴۲ : ۱۶۷۴-۱۶۷۷٫
۳۵٫ پایگاه داده دانشگاه ایالتی ایالات متحده آمریکا آیوا در مورد محتوای ایزوفلاون ها مواد غذایی. آزمایشگاه داده های مواد مغذی وزارت کشاورزی ایالات متحده؛ [دسترسی به ۲۸ اوت ۲۰۰۲].http://www.nal.usda.gov/fnic/foodcomp/data/isoflav.html .
۳۶٫ کالدول CR، Britz SJ، Mirecki RM. اثر دما، دی اکسید کربن بالا و خشکسالی در طی رشد بذر بر محتوای ایزوفلاون سويا کوتوله [Glycine max (L.) Merrill] رشد کرده در محیط های کنترل شده. J Agric مواد غذایی Chem. ۲۰۰۵؛ ۵۳ : ۱۱۲۵-۱۱۲۹٫ PubMed ]
۳۷٫ Iritani N، Hosomi H، Fukuda H، Tada K، Ikeda H. پروتئین سویا باعث کاهش بیان ژن آنزیم لیپوژنیک در موش های صحرایی Wistar می شود. J Nutr ۱۹۹۶؛ ۱۲۶ : ۳۸۰-۳۸۸٫ PubMed ]
۳۸٫ Iritani N، Sugimoto T، Fukuda H، Komiya M، Ikeda H. پروتئین سویا رژیم غذایی باعث افزایش بیان ژن گیرنده انسولین در موش های چرب نر ویتار می شود، زمانی که سطح اسید چرب اشباع نشده در رژیم غذایی کم است. J Nutr1997؛ ۱۲۷ : ۱۰۷۷-۱۰۸۳٫ PubMed ]
۳۹٫ Aoyama T، Fukui K، Takamatsu K، Hashimoto Y، Yamamoto T. جداسازی پروتئین سویا و هیدرولیزات آن باعث کاهش چربی بدن چربی موش های چاق رژیم غذایی و موش های چاقی ژنتیکی (زرد KK) تغذیه می شوند. ۲۰۰۰؛ ۱۶: ۳۴۹-۳۵۴٫ PubMed ]
۴۰٫ Aoyama T، Fukui K، Nakamori T، Hashimoto Y، Yamamoto T، Takamatsu K، Sugano M. اثر ایزوله پروتئین سویا و پنیر شیری و هیدرولیزات آنها بر کاهش وزن در موش های مبتلا به چاقی ژنتیکی. BIOSCI Biotechnol Biochem. ۲۰۰۰؛ ۶۴ : ۲۵۹۴-۲۶۰۰٫PubMed ]
۴۱٫ Nagasawa A، Fukui K Funahashi T، Maeda N، Shmomura I، Kihara S، Waki ​​M، Takamatsu K، Matsuzawa Y. اثرات رژیم پروتئین سویا بر بیان ژن های چربی و آدپیپونکتین پلاسما. هورم متاب رز. ۲۰۰۲؛ ۳۴ : ۶۳۵-۶۳۹٫PubMed ]
۴۲٫ جانسون PR، Stern JS، Horwitz BA، Harris RE Jr، Greene SF. طول عمر در موشهای چاق و لاغر موش صحرایی Zucker: پیشگیری از هیپرپرگیا. Am J Clin Nutr. ۱۹۹۷؛۶۶ : ۸۹۰-۸۹۳٫ PubMed ]
۴۳٫ Mikkelsen PB، Toubro S، Astrup A. تاثیر رژیم های غذایی کاهش چربی بر مصرف انرژي ۲۴ ساعته: مقایسه پروتئین حیوانی، پروتئین های گیاهی و کربوهیدرات. Am J Clin Nutr. ۲۰۰۰؛۷۲ : ۱۱۳۵-۱۱۴۱٫ PubMed ]
۴۴٫ Bosello O، Cominacini L، Zocca I Garbin U، Compri R، Davoli A، Brunetti L. اثرات کوتاه مدت و بلند مدت رژیم های کم چربی که حاوی پروتئین های مختلف در لیپید های پلاسما و آپوپروتئین های چاق هستند. ان نتر متاب. ۱۹۹۸؛۳۲ : ۲۰۶-۲۱۴٫ PubMed ]
۴۵٫ Yamashita T، Sasahara T، Pomeroy SE، Collier G، Nestel PJ. انطباق شریانی، فشار خون، لپتین پلاسما و لیپید پلاسما در زنان با کاهش وزن به طور مساوی با رژیم غذایی گوشتی و رژیم غذایی گیاهی بهبود می یابد. متابولیسم ۱۹۹۸؛ ۴۷ : ۱۳۰۸-۱۳۱۴٫ PubMed ]
۴۶٫ آليسون DB، Gadbury G، Schwartz LG، Murugeasn R، Kraker JL، Heshka S، Fontaine KR، Heimsfield SB. یک فرمول جایگزین تغذیه ای مبتنی بر سویا برای کاهش وزن در افراد چاق: یک کارآزمایی بالینی تصادفی کنترل شده.Eur J Clin Nutr. ۲۰۰۳؛ ۵۷ : ۵۱۴-۵۲۲٫PubMed ]
۴۷٫ Deibert P، Konig D، Schmidt-Trucksaess A، Zaenker KS، Frey I، Landmann U، Berg A. کاهش وزن بدون از دست دادن توده عضلانی در افراد چاق و چاق مبتلا به رژیم غذایی پروتئین با پروتئین بالا. اختلال در رابطه بین جی اوئز. ۲۰۰۴؛ ۲۸ : ۱۳۴۹-۱۳۵۲٫PubMed ]
۴۸٫ آندرسون JW، Hoie LH. کاهش وزن و تغییرات چربی با رژیم های کم انرژی: مطالعه مقایسه ای در مورد جایگزین های جایگزین مایع شکر مبتنی بر سویا و سویا. J Am Coll Nutr. ۲۰۰۵؛ ۲۴ : ۲۱۰-۲۱۶٫ PubMed ]
۴۹٫ Greaves KA، ویلسون MD، Rudel LL، ویلیامز JK، Wagner JD. مصرف پروتئین سویا جذب کلسترول را در مقایسه با پروتئین کازئین به تنهایی و یا با عصاره ایزوفلاون یا استروژن کونژوگه اسب در میمون های نابالغ تخمک می زند. J Nutr2000؛ ۱۳۰ : ۸۲۰-۸۲۶٫ PubMed ]
۵۰٫ رایت SM، Salter AM. اثرات پروتئين سویا بر روی کلسترول پلاسما و دفع اسید صفراوی در همستر. Bio Biochemistry Physiol. ۱۹۹۸؛ ۱۱۹B : ۲۴۷-۲۵۴٫ PubMed ]
۵۱٫ Lovati MR، Allievi L، Sirtori CR.کاتابولیسم اولیه زودرس لیپوپروتئین با چگالی کم در موش های صحرایی بعد از پروتئین سویا.آترواسکلروز. ۱۹۸۵؛ ۵۶ : ۲۴۳-۲۴۶٫ PubMed ]
۵۲٫ Lovati MR، Manzoni C، Canaveri A et al. رژیم پروتئین سویا باعث افزایش فعالیت گیرنده های چگالی در سلول های تک هسته ای از بیماران هیپوکلسترولمی می شود. J Clin Invest.1987؛ ۸۰ : ۱۴۹۸-۱۵۰۲٫ مقاله رایگان PMC ]PubMed ]
۵۳٫ Kirk EA، Sutherland P، Wang SA، Chait A، Leboeuf RC. ایزوفلاوون های غذایی باعث کاهش کلسترول و آترواسکلروز پلاسما در موش های C57BL / 6 می شوند، اما موش های کمبود گلوکز LDL. J Nutr ۱۹۹۸؛ ۱۲۸ : ۹۵۴-۹۵۹٫PubMed ]
۵۴٫ Hubbard R، Kosch CL، Sanchez A، Sabate J، Berk L، Shavlick G. تاثیر پروتئین غذایی بر سطوح انسولین سرم و میزان گلوکاگون در مردان بیش از حد و نروموکلسترولمیک. آترواسکلروز.۱۹۸۹؛ ۷۶ : ۵۵-۶۱٫ PubMed ]
۵۵٫ Gudbrandsen OA، Wergedahl H، Mork S، Liaset B، Espe M، Berge RK.کنسانتره پروتئین سویا غنی شده با ایزوفلاون ها باعث کاهش کبد چرب، افزایش اکسیداسیون اسید های چرب کبد و کاهش سطح mRNA کبدی از گیرنده VLDL در موش های صحرایی چاق Zucker می شود. Br J Nutr. ۲۰۰۶؛ ۹۶ : ۲۴۹-۲۵۷٫ PubMed ]
۵۶٫ Irritani N، Nagashima K، Fukuda H، Katsurada A، Tanaka T. اثر پروتئین های غذایی بر روی آنزیم های لیپوژنیک در کبد موش. J Nutr ۱۹۸۶؛ ۱۱۶ : ۱۹۰-۱۹۷٫ PubMed ]
۵۷٫ Dyck JR، Berthiaume LG، Thomas PD، Kantor PF، Bar AJ، Bar R، Singh D، Hopkins TA، Voilley N، Prentki M، Lopaschuk GD. تعيين تشخيص دكوربوكسيلاز مونونيل كوآر كبد موش صحرايي و بررسي نقش آن در تنظيم متابوليسم اسيدهاي چرب. Biochem J.2000؛ ۳۵۰ : ۵۹۹-۶۰۸٫ مقاله رایگان PMC ]PubMed ]
۵۸٫ Xiao CW، Wood C، Huang W، L’Abbe MR، Gilani GS، Cooke GM، Curran I. تنظیم تنظیمات خاصی از بیان ژن کراتوسیلاز استیل-کروم با استفاده از مصرف پروتئین سویا در موش صحرایی. Br J Nutr. ۲۰۰۶؛ ۹۵ : ۱۰۴۸-۱۰۵۴٫ PubMed ]
۵۹٫ Aoki H، Kimura K، Igarashi K، Takenaka A. پروتئین سویا باعث کاهش بیان ژن کراتوکسیلاز آلفا acetyl-CoA از پروموتر PI در کبد موش می شود. BIOSCI Biotechnol Biochem. ۲۰۰۶؛ ۷۰ : ۸۴۳-۸۴۹٫ PubMed ]
۶۰٫ Mezei O، Banz WJ، Steger RW، Peluso MR، Winters TA، Shay N. ایزوفلاوون سویا اثرات ضد دیابتی و هیپوليپیدمی را از طریق مسیرهای PPAR در موش صحرایی چاق Zucker و سلول های خونی RAW 264.7 تجویز می کند. J Nutr ۲۰۰۳؛ ۱۳۳ : ۱۲۳۸-۱۲۴۳٫PubMed ]
۶۱٫ Morifuji M، Sanbongi C، Sugiura K. مصرف پروتئین و تمرین ورزشی پروتئین سویا اثر افزایشی بر فعالیت های آنزیم اکسیداسیون اسید چرب اسکلت و سطوح mRNA در موش صحرایی دارد. Br J Nutr. ۲۰۰۶؛ ۹۶ : ۴۶۹-۴۷۵٫PubMed ]
۶۲٫ Tovar AR، Torre-Villalvazo I، Ochoa M، Elias AL، Ortiz V، Aguilar-Salinas CA، Torres N. پروتئین سویا باعث کاهش سمیت لیپتوفوریائی در موش صحرایی Zucker fa / fa می شود. J لیپید Res. ۲۰۰۵؛ ۴۶ : ۱۸۲۳-۱۸۳۲٫ PubMed ]
۶۳٫ Lihn AS، Pedersen SB، Richelsen B. Adiponectin: عمل، تنظیم و ارتباط با حساسیت به انسولین. اوباما ۲۰۰۵٫ ۶ : ۱۳-۲۱٫PubMed ]
۶۴٫ Fu Y، Luo N، Klein RL، Garvey WT.آديپونکتين باعث تمایز آديپوسیت، حساسيت انسولين و تجمع چربیها میشود. J لیپید Res. ۲۰۰۵؛۴۶ : ۱۳۶۹-۱۳۷۹٫ PubMed ]
۶۵٫ Dietze-Schroeder D، Sales H، Uhlig M، Koenen M، Eckel J. اثر اتوکرونی آدیپونکتین بر روی سلول های چربی بدن مانع آزادی عوامل ایجاد کننده مقاومت به انسولین می شود.دیابت. ۲۰۰۵؛ ۵۴ : ۲۰۰۳-۲۰۱۱٫ PubMed ]
۶۶٫ Arita Y، Kihara S، Ouchi N، Takahashi M، Maeda K، Miyagawa J، Hotta K، Shimomura I، Nakamura T، Miyaoka K، Kuriyama H، Nishida M، Yamashita S، Okubo K، Matsubara K، Muraguchi M، Ohmoto Y، Funahashi T، Matsuzawa Y. کاهش چربی یک پروتئین خاص چربی، آديپونکتين، چاقی. Biochem Biophys Res Commun. ۱۹۹۹؛ ۲۵۷ : ۷۹-۸۳٫PubMed ]
۶۷٫ Weyer C، Funahashi T، Tanaka S، Hotta K، Matsuzawa Y، Pratley RE، Tataranni PA. Hypoadiponectinemia در چاقی و دیابت نوع ۲: ارتباط نزدیک با مقاومت به انسولین و هیپرانسولینمی. J Clin Endocrinol Metab. ۲۰۰۱؛ ۸۶ : ۱۹۳۰-۱۹۳۵٫ PubMed ]
۶۸٫ Nagasawa A، Fukui K، Kojima M، Kishida K، Maeda N، Nagaretani H، Hibuse T، Nishizawa H، Kihara S، Waki ​​M، Takamatsu K، Funahashi T، Matsuzawa Y. اثر متقابل رژیم پروتئین سویا بر بیان از آديپوسيتوكين ها. Biochem Biophys Res Commun. ۲۰۰۳؛ ۳۱۱ : ۹۰۹-۹۱۴٫PubMed ]
۶۹٫ Nishi T، Hara H، Tomita F. پپتون بتا-کنگلیسینین سویا، مصرف غذا و تخلیه معده را با افزایش سطح کولسیستوکینین پلاسما در موش صحرایی، کاهش می دهد. J Nutr ۲۰۰۳؛ ۱۳۳ : ۳۵۲-۳۵۷٫ PubMed ]
۷۰٫ Duranti M، Lovati MR، Dani V، Barbiroli A، Scarafoni A، Castiglioni S، Ponzone C، Morazzoni P. واحد آلفا از سویا ۷S گلوبولین کاهش چربی های پلاسما و تنظیم کننده های گیرنده بتا-VLDL کبدی در موش های صحرایی رژیم هایپرکلسترولمی . J Nutr ۲۰۰۴؛ ۱۳۴ : ۱۳۳۴-۱۳۳۹٫ PubMed ]
۷۱٫ Moriyama T، Kishimoto K، Nagai K، Urade R، Ogawa T، Utsumi S، Maruyama N، Maebuchi M. رژیم غذایی سویا بتا-کنگلیسینین باعث کاهش سطوح تری گلیسیرید سرم در موشهای سالم و ژنتیکی چاق می شود با القاء بتا اکسیداسیون، کمینه سازی سنتاز اسید چرب و مهار جذب تری گلیسرید. BIOSCI Biotechnol Biochem. ۲۰۰۴؛ ۶۸ : ۳۵۲-۳۵۹٫PubMed ]
۷۲٫ DG Oakenfull، Topping DL، Illman RJ، Fenwick DE. پیشگیری از هیپوکلسترولمی رژیم غذایی در موشهای صحرایی با استفاده از سویا و ساپونین های کویللا. نتر بین المللی ۱۹۸۴؛ ۲۹ : ۱۰۳۹-۱۰۴۱٫
۷۳٫ Lee SO، Simons AL، Murphy PA، Hendrich S. Soyasaponins کاهش کلسترول پلاسما و افزایش اسیدهای صفراوی مدفوع در همسترهای زنانه طلایی سوری. Exptl Biol Med.2005؛ ۲۳۰ : ۴۷۲-۴۷۸٫ PubMed ]
۷۴٫ Kawano-Takahashi Y، Ohminami H، Okuda H، Kitagawa I، Yoshikawa M، Arichi S، Hayashi T. اثر ساب ووفر سویا بر چاقی ناشی از تیجولوز طلا (GTG) در موش. اینتر جی اوباما ۱۹۸۶؛ ۱۰ : ۲۹۳-۳۰۲٫ PubMed ]
۷۵٫ Rouyer IA، Takhashi Y، Ide T. کاهش میزان وابستگی فسفولیپید به بیان ژن و فعالیت آنزیم های کبدی در سنتز اسید های چرب در موش های نابالغ رحم. J Nutr Sci ویتامینل (توکیو)۱۹۹۹؛ ۴۵ : ۲۸۷-۳۰۲٫ PubMed ]
۷۶٫ Nagaoka S، Miwa K، Eto M، Kuzuya Y، Hori G، Yamamoto K. پروتئین پروتئین پروتئین سویا با فسفولیپید های مرطوب باعث کاهش حلالیت میسل و جذب کلسترول در موش و سلول های caco-2 می شود. J Nutr ۱۹۹۹؛ ۱۲۹ : ۱۷۲۵-۱۷۳۰٫ PubMed ]
۷۷٫ Ali AA، Velasquez MT، Hansen CT، Mohamed AI، Bhathena SJ. اثرات ایزوفلاون سویا، پروبیوتیک ها و تعاملات آنها با متابولیسم لیپید و سیستم غدد درون ریز در مدل حیوانی چاقی و دیابت. J Nutr Biochem. ۲۰۰۴؛ ۱۵ : ۵۸۳-۵۹۰٫ PubMed ]
۷۸٫ Banz WJ، Davis J، Peterson R، اقبال MJ. بیان ژن و چاقی با استفاده از پروتئین سویا در موش های صحرایی چرب غده ای دیابتی زن Zucker اصلاح می شوند. اوباما Res ۲۰۰۴؛ ۱۲ : ۱۹۰۷-۱۹۱۳٫ PubMed ]
۷۹٫ Manzoni MS، Rossi EA، کارلوس IZ، وندرامینی RC، Duarte AC، Damaso AR.محصول سویا تهیه شده با ایزوفلاون ها در موشهای جوان موثر است. تغذیه. ۲۰۰۵؛ ۲۱ : ۱۰۱۸-۱۰۲۴٫PubMed ]
۸۰٫ مولن E، براون RM، Osborne TF، Shay NF. ایزوفلاونهای سویا بر پروتئینهای اتصال دهنده عصاره سلولهای استرول (SREBP) و ژنهای تنظیم شده SREBP در سلولهای HepG2 تأثیر میگذارند. J Nutr ۲۰۰۴؛ ۱۳۴ : ۲۹۴۲-۲۹۴۷٫ PubMed ]
۸۱٫ Dolinoy DC، Weidman JR، Waterland RA، Jirtle RL. جنیستین مادر باعث تغییر رنگ کت و از طریق تغذیه Epigenome جنین از فرزند موش Avy از چاقی محافظت می کند. محیط زیست چشم انداز سلامت. ۲۰۰۶؛ ۱۱۴ : ۵۶۷-۵۷۲٫ مقاله رایگان PMC ] PubMed ]
۸۲٫ Duke WW. سویا به عنوان منبع مهم آلرژی. J آلرژی ۱۹۳۴؛ ۵ : ۳۰۰-۳۰۲٫
۸۳٫ Cordle CT. آلرژی پروتئین سویا: بروز و شدت نسبی. J Nutr ۲۰۰۴؛ ۱۳۴ : ۱۲۱۳S-1219S.PubMed ]

برنامه تمرینی و مکملی
(Visited 563 times, 1 visits today)

بازدیدها: 727

درباره ی داود طاوسی

مربی و تئورسین بدنسازی مشاور تغذیه

3 دیدگاه

  1. خیلی ممنونم بابت انتشار این مقاله بسیار مفید و کاربردی موفق باشید
    به امید موفقیتهای روز افزون.

  2. خیلی عالی بود سپاس از وبسایت مفیدتون

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *